Ding 22

Bij het lezen van de artikelen uit de bronnenlijst bij dit Ding heb ik de passages opgeschreven die me het meest aanspraken. En wat blijkt: in al die passages zaten de bibliotheekgebruikers en 'ikzelf'/'wijzelf'/de bibiotheekmedewerker.

“This librarian recognizes how quickly the world and library users change with advancing technology” (Into a new world of librarianship/Michael Stephens)

“Ik zorg dat ik op de hoogte blijf van de informatiecultuur van onze gebruikers en probeer die kennis te vertalen naar bibliotheekdienst.” Mijn favoriet van de librarian 2.0 stellingen. (Uit samenvatting op weblog van Anita van Lierop)

“With library 2.0, library services are constantly updated and reevaluated to best serve library users” (Wikipedia: Library 2.0)

De gedragsverandering dus die Rob in de opdracht beschrijft: "Het is tevens een term die gebruikt kan worden om een bepaald bewustzijn van de (digitale) veranderingen om ons heen waar te nemen en daar ook actief in mee te willen gaan".
Het is denk ik geen kwestie meer van willen, als je als bibliotheek niet mee gaat zul je de strijd met andere informatieleveranciers verliezen.
(Net zoals de openbare bibliotheken bijvoorbeeld te laat waren met de videoband. Toen de videotheken allang in het gat waren gesprongen moest de bibliotheek zich nog gaan opmaken voor deze nieuwe informatiedrager.)

Het lijkt zo logisch, de klant als uitgangspunt, maar het blijkt in de praktijk nog wel eens een valkuil. Het is zo verleidelijk om de collectie en je aanbod als uitgangspunt te beschouwen. Meer dan ooit is het nu belangrijk om je gebruiker (en potentiele gebruiker) te kennen.

Bij dit Ding moest ik ook denken aan de bijzonder grappige twitter die ik las in de blogpost 'De getwitterde bieb' van Erik uit de verzameling van Edwin van Mijnsbergen:
Om ebooks te mogen downloaden van biebsite, moet ik eerst langs de bieb. Zó suf.
Erg grappig (dat Zó suf komt volgens mij recht uit zijn/haar hart) maar ook tekenend. Het aanbod voldoet aan de behoefte van de klant maar de manier van aanbieden niet.

Wat het bovenstaande betreft heb ik veel aan deze cursus gehad. Ik ben veel beter op de hoogte van de huidige stand van zaken m.b.t. de informatiecultuur, en misschien nog wel belangrijker, ik ben er nog eens op gewezen dat op de hoogte zijn niet genoeg is maar dat op de hoogte blijven noodzaak is. En dat daaruit voortvloeiend een gedragsverandering ook noodzakelijk is. Een verandering die vertaald in beleid en keuzes de gebruiker de informatie oplevert die hij nodig heeft, aangeleverd op een manier die hij wil. Want voor bibliotheken, zonder bewaar- of archieffunctie, is de gebruiker het enige bestaansrecht.