Al druipend klim ik op de kant...

Hiep hiep hoera! Mirjam diploma A!

Voor alle kinderen in mijn omgeving die slagen voor hun zwemdiploma A maak of schrijf ik iets leuks met altijd dezelfde bovenstaande tekst en hun naam erin. In één van mijn eerste blogposten heb ik de cursus vergeleken met zwemles en Ding 23voelt eigenlijk wel een beetje als het behalen van diploma A.

Een beetje een bange zwemmer was ik in het begin. Iets watervrees en ik voelde me in het diepe gegooid. En zoals ik al eerder schreef, ik moest hard watertrappelen om boven te komen. Al gaandeweg kreeg ik de slag wel te pakken. Menig baantje getrokken, elke keer opnieuw van de kant gesprongen en zelfs leren duiken. Technisch kan het zeker beter en een echte waterrat ben ik niet maar, de wetenschap dat ik in dit 2.0-bad kan springen en gewoon kan gaan zwemmen heb ik als heel positief ervaren. Naast de les ging ik zelfs af en toe vrij zwemmen.

Dat ik heb leren zwemmen is mede te danken aan de coaches. Altijd aan de rand van het bad met raad en daad, ik wist het al zwemmend zeker, ze zouden me niet laten verdrinken. Hulde en dank hiervoor!

En al klimmend uit het bad denk ik: " Misschien spring ik er wel weer in en ga ik ook voor diploma B...."

Ding 23

Ik heb heel veel geleerd van deze cursus. Een aantal dingen was niet onbekend en een aantal gebruikte ik ook al wel, maar toch veel nieuws geleerd. Ik gebruik de geleerde Dingen op het werk en privé, sommige dagelijks, sommige vaak, sommige weinig, sommige niet. In welke mate ik de verschillende dingen ga gebruiken zal over een poosje wel blijken. Mijn grootste zorg is nu dat ik op de hoogte blijf! Gelukkig hebben we daar ook wat over geleerd en dat ga ik maar eens in praktijk brengen. Als iemand nog tips hiervoor heeft, ik hou me aanbevolen.

Wat betreft het Mediacentrum doen we natuurlijk al een aantal dingen die in de cursus aan de orde kwamen. De sociale netwerken zijn niet meer weg te denken uit het leven van veel klanten, daar zullen we steeds op in moeten blijven spelen. Daarnaast bieden bijvoorbeeld RSS, Del.icio.us, LibraryThing en aspecten van de sociale catalogi mogelijkheden om onze diensten uit te breiden en/of beter toegankelijk te maken.

Wat ik m.b.t. het Mediacentrum heel prettig vind is dat we allemaal de cursus mochten volgen. We kennen nu allemaal de huidige stand van zaken en als ik de blogs zo lees is iedereen ervan doordrongen dat we deze boot niet mogen missen. Ondanks Windesheim- , beleids- , technische- en/of financiële grenzen maken we hopelijk gebruik van onze kansen en mogelijkheden.

Ding 22

Bij het lezen van de artikelen uit de bronnenlijst bij dit Ding heb ik de passages opgeschreven die me het meest aanspraken. En wat blijkt: in al die passages zaten de bibliotheekgebruikers en 'ikzelf'/'wijzelf'/de bibiotheekmedewerker.

“This librarian recognizes how quickly the world and library users change with advancing technology” (Into a new world of librarianship/Michael Stephens)

“Ik zorg dat ik op de hoogte blijf van de informatiecultuur van onze gebruikers en probeer die kennis te vertalen naar bibliotheekdienst.” Mijn favoriet van de librarian 2.0 stellingen. (Uit samenvatting op weblog van Anita van Lierop)

“With library 2.0, library services are constantly updated and reevaluated to best serve library users” (Wikipedia: Library 2.0)

De gedragsverandering dus die Rob in de opdracht beschrijft: "Het is tevens een term die gebruikt kan worden om een bepaald bewustzijn van de (digitale) veranderingen om ons heen waar te nemen en daar ook actief in mee te willen gaan".
Het is denk ik geen kwestie meer van willen, als je als bibliotheek niet mee gaat zul je de strijd met andere informatieleveranciers verliezen.
(Net zoals de openbare bibliotheken bijvoorbeeld te laat waren met de videoband. Toen de videotheken allang in het gat waren gesprongen moest de bibliotheek zich nog gaan opmaken voor deze nieuwe informatiedrager.)

Het lijkt zo logisch, de klant als uitgangspunt, maar het blijkt in de praktijk nog wel eens een valkuil. Het is zo verleidelijk om de collectie en je aanbod als uitgangspunt te beschouwen. Meer dan ooit is het nu belangrijk om je gebruiker (en potentiele gebruiker) te kennen.

Bij dit Ding moest ik ook denken aan de bijzonder grappige twitter die ik las in de blogpost 'De getwitterde bieb' van Erik uit de verzameling van Edwin van Mijnsbergen:
Om ebooks te mogen downloaden van biebsite, moet ik eerst langs de bieb. Zó suf.
Erg grappig (dat Zó suf komt volgens mij recht uit zijn/haar hart) maar ook tekenend. Het aanbod voldoet aan de behoefte van de klant maar de manier van aanbieden niet.

Wat het bovenstaande betreft heb ik veel aan deze cursus gehad. Ik ben veel beter op de hoogte van de huidige stand van zaken m.b.t. de informatiecultuur, en misschien nog wel belangrijker, ik ben er nog eens op gewezen dat op de hoogte zijn niet genoeg is maar dat op de hoogte blijven noodzaak is. En dat daaruit voortvloeiend een gedragsverandering ook noodzakelijk is. Een verandering die vertaald in beleid en keuzes de gebruiker de informatie oplevert die hij nodig heeft, aangeleverd op een manier die hij wil. Want voor bibliotheken, zonder bewaar- of archieffunctie, is de gebruiker het enige bestaansrecht.

Ding 21 Oma vertelt....niet

Het is bij dit ding als voormalig bibliothecaris toch verleidelijk om weer eens in je geheugen te graven: hoe was het ook al weer, die kaartcatalogus?
Naast terugdenken aan het werk (elke maandagochtend uren kaartjes invoegen, soms nog een 'zie- of zie-ook-verwijzinkje' extra typen (ja, altijd blijven meedenken met de klant)) passeerden ook nog wat anekdotes de revue in mijn gedachten.(Een collega vertelde dat ze als filiaalhoofd bij mooi weer de cataloguskaarten in de prullenbak gooide en lekker buiten ging zitten (mijn reactie destijds was een combinatie van ontzetting en slappe lach).)
Maar, tsjonge, wat een hoog 'oma-vertelt-gehalte' krijg je dan, terwijl het nog helemaal niet zo lang geleden is. En bovendien, zijn de verschillende catalogi wel met elkaar te vergelijken? De kaartcatalogus kun je toch moeilijk sociaal noemen? En dat is dan nog maar één van de verschillen. Dus ik laat het bij gedachten en richt me op het nu.
Als bibliothecaris heb ik in mijn openbare bibliotheektijd gewerkt met verschillende digitale catalogi, maar die waren in vergelijking met die van nu nog vrij statisch. De Aqua Browser heb ik pas leren kennen als klant van de OB. Ik moest er even aan wennen. Zowel privé als in het werk zoek ik vrijwel altijd gericht. Maar ik vind het een aanwinst. Iedereen zoekt op een andere manier, op andere (tref)woorden. Voor het Mediacentrum zit de winst denk ik ook in het vergroten van het aantal termen waarop je kunt zoeken. En in een betere integratie (of zoiets, kan even niet op een goede term komen) van de Vubiscatalogus en de website. Nu het principe, dat Vubis alleen onze fysieke collectie bevat, is losgelaten, moet het voor de klant wel duidelijk zijn waar de zoekfunctie begint.
Voor ding 21 heb ik de catalogus van de OBA en WorldCat bekeken en ermee geoefend. Bij beide een lijstje gemaakt (vuurtorens/lighthouses). Ook de suggestie van Marjolein bekeken; Virgina Woolf. Vind ze informatief en bruikbaar.
Bij het bekijken van alle catalogi moest ik steeds denken aan het artikel van Jan Klerk over de toekomst van de catalogus 2.0. Hoe snel zal de techniek gaan? Hoe snel zal iets vertellen over de huidige sociale bibliotheekcatalogi een 'oma-vertelt-verhaal' worden?

Oh ja, de kaartenbakken van toen, heb ik een nieuw leven gegeven. Ze blijken zich moeiteloos aan te passen aan de moderne tijd.

Ding 20

Ik heb een jaar of wat geleden al eens een account aangemaakt bij last.fm. In eerste instantie was ik wel enthousiast maar ik heb er eigenlijk niets meer mee gedaan . (Kon zelfs niet meer bedenken met welke naam ik me had aangemeld.) Toch was ik bij het lezen van Ding 20 meteen weer enthousiast en heb opnieuw een account aangemaakt.
Vrolijk aan de slag met m'n favoriete muziek. Maar ik bleef maar aan de slag. Een tracklist maken ging nog wel. Naar de tracks luisteren ging, na lang zoeken, ook goed. Bij het "radiogedeelte" kreeg ik er eerst helemaal geen geluid uit en na lang prutsen het verkeerde geluid. Een dag na aanmelding had ik mooie plaatjes van alle ingevoerde artiesten maar kon ik de tracklist niet terugvinden... kortom ik ben er lang mee bezig geweest om het een beetje in de vingers te krijgen. Matig gelukt, ik kreeg er wel allerlei leuke informatie uit maar echt heel overzichtelijk vond ik het niet .(Ligt ook aan mezelf: bij het invoeren van een favoriete artiest kreeg ik een suggestie die ik wilde onthouden: James Taylor. En wat doe ik: ik schrijf het op een kladje!! Nog niet altijd echt web 2.0 bezig dus.)
Op naar Grooveshark. Overzichtelijker en makkelijker in gebruik. Letterlijk en figuurlijk klinkt het me meteen als muziek in de oren. Wel minder informatie.
Ik heb ook een account bij blip.fm. Ga er nog maar eens een avond echt voor zitten, en er dan één kiezen. Want leuk is het wel.
Voor het Mediacentrum zie ik geen gebruiksmogelijkheden.

Het Schriftje

"She says, maybe these emotions are as near to love as love will ever be"
(Paul Simon in 'She moves on', op: The Rythm of the Saints, 1990)

'k Heb nog een schriftje...
Niet gevuld met boeken maar met muzieknummers. In de maanden voordat mij een Ipod plechtig als cadeau zou worden overhandigd, begon ik alvast met het verzamelen van muziek. In een schriftje en op losse kladjes. De nummers op al die lijstjes vertellen eigenlijk delen van mijn leven. Er staan niet alleen nummers op die ik om de muziek waardeer maar ook nummers waar herinneringen aan zitten, waar ik naar luister(de) bij donkere wolken en waar ik gewoon vrolijk van wordt.

In mijn jonge(re) jaren zag ik tijdens het uitgaan veel muziekbands in alle kwaliteitsklasses. Vaak kwamen we meer voor de gezelligheid dan voor de muziek maar geregeld gingen we ook speciaal voor de band. Af en toe gingen we naar een groter concert. En hoewel al die concerten niet met elkaar te vergelijken zijn is er één waaraan ik met plezier en weemoed terugdenk.

In 1989 ging ik met vrienden naar een concert van Paul Simon en Ladysmith Black Mambazo. Met in het voorprogramma(!!) Van Morrison. Het was een openluchtconcert in het Goffertpark in Nijmegen op een zonovergoten dag. De leeftijd van de concertgangers varieerde zo ongeveer van 10 tot 80. Voor het concert begon stonden, zaten of lagen overal groepjes mensen lekker in de zon alsof het een grote picknick betrof. Naast de gebruikelijke concertdrankjes kon je ook halve liters melk en karnemelk kopen. Het leek alsof iedereen z'n zorgen bij de ingang had achtergelaten.

We stonden vrij ver van het podium maar dat stipje in de verte ziet er heel anders uit als je weet dat het Paul Simon is. Van Ladysmith Black Mambazo zagen we eigenlijk alleen hun witte laarsjes dansen op het podium. Het deed er allemaal niet toe.
Prachtige muziek, zon, geweldige sfeer, vrienden om je heen, armen van je vriend om je heen...gewoon geluk!

(Hmm, toch maar weer eens aanmelden op last.fm voor de concertagenda.)

Ding 19

Sociale netwerken

"...en wat er in te doen is". Dat laatste stukje van de titel van ding 19, daar kon ik me wel iets bij voorstellen maar heeft me nooit genoeg aangesproken om me ergens bij aan te melden. Je ergens iets bij voorstellen is echter niet genoeg, dus ik heb alle sociale netwerken van ding 19 bekeken met het cursusaccount. Ik zie er de goede dingen zeer zeker van maar voel toch de behoefte niet om me op dit moment er bij aan te sluiten. Misschien komt dat ook door de cursus, nog nooit had ik zoveel accounts. En ik merk nu al dat ik sommige dingen waar ik heel enthousiast over was, al weer helemaal heb laten verwateren. Na het bezinken van deze cursus ga ik nog eens overwegen of dit toch iets voor mij is. Eens wat gerichter kijken of ik me thuis voel op Bibliotheek20 Ning of misschien LinkedIn.
Ik heb me wel aangemeld met een eigen account bij 23 Dingen Ning. Eerst maar eens kijken wat ik daar mee ga doen.
Het Mediacentrum is al actief op Hyves. Goede zaak. Hoe verder deze cursus vordert hoe meer ik vind dat het Mediacentrum zoveel mogelijk gebruik moet maken van de digitale communicatiemiddelen. Als dat tenminste technisch en qua menskracht haalbaar is. Kwaliteit moet wel voorop blijven staan maar de digitale boot missen is ook geen optie. (Open deur, ik weet het.)

Ding 18

LibraryThing, een digitaal Het Schriftje met vele extra's. Dat zou me als bibliotheekmedewerker en fervent lezer toch aan moeten spreken. Dus aan de slag.

Stapeltje boeken uit de boekenkast gehaald, account aangemaakt en invoeren maar. Ik vind het een makkelijk systeem. Wel even gegevens checken en wat aanvullen maar het gaat vrij soepel. Heb binnen een mum van tijd een eigen digitale boekenkast. Beetje alle mogelijkheden bekeken en tsja, het spreekt me privé helemaal niet zo aan. Ik zie alle leuke dingen er wel van maar eigenlijk hoef ik het zelf niet. (Dus 'Een kwestie van bloed' van Ian Rankin waar ik net in begonnen ben gaat gewoon weer in Het Schriftje.) Als ik mijn mobiele telefoon, een echte onvervalste Nokia 3310 (nog net van deze eeuw), nog eens vervang door iets moderners met internet, kan LibraryThing misschien nog wel handig zijn. In plaats van Het Schriftje kan dan mijn boekenlijst digitaal met me mee naar de bibliotheek.

Mijn digitale technische kennis is te beperkt om een goed oordeel te geven over de gebruiksmogelijkheden voor het Mediacentrum. Ik heb LibraryThings for libraries bekeken en als bron voor gegevens lijkt het bruikbaar. Het lijkt me niet ondenkbaar dat in de toekomst meer koppelingen tussen allerlei catalogussystemen mogelijk zijn of dat systemen in elkaar opgaan.

U

Het is eind jaren tachtig en ik ben begin twintig. Ik werk bij Bibliotheek Zwolle en ben de trotse eigenaar van mijn eerste auto, een witte Renault 5. Die combinatie heeft er voor gezorgd dat ik een schrijver van het station mag halen, die is uitgenodigd om een literaire avond te vullen.
Op het perron loop ik naar de schrijver toe. Ik geef hem een hand, stel me voor en vraag vriendelijk hoe zijn reis was: ‘Goedenavond meneer Büch, hebt u een goede reis gehad?” Boudewijn Büch mompelt wat. We stappen in mijn Renault. Wat is het eigenlijk een klein autootje, hij zit echt heel dichtbij. De tocht door de stad verloopt vlekkeloos. Ik rijd keurig netjes, ik zit tijdens het schakelen niet per ongeluk aan de knie van Boudewijn Büch en ik rijd ook niet van de zenuwen door rood. De conversatie verloopt echter heel wat minder vlekkeloos. In functie als taxichauffeur en gastvrouw meen ik dat er niet de hele rit gezwegen kan worden en ik doe meerdere pogingen om een gesprek gaande te houden. Het levert alleen wat gemompel en gehum op. Ik vertel dat ik hem begin jaren tachtig ook al eens heb ontmoet op de BDA in Deventer toen hij daar een lezing kwam geven. Weer slechts wat gehum. (Ik overweeg nog om te zeggen dat zijn huidige kapsel een hele verbetering is ten opzichte van het lange pagekapsel dat hij toen had, maar schat in dat ook dat niet een goed gesprek gaat opleveren.) En zo blijft het de hele rit, af en toe een kort antwoord maar een echt gesprek wordt het niet. Inmiddels aangekomen bij de bibliotheek loods ik Boudewijn Büch naar binnen. Halverwege de trap op weg naar de kantine wendt hij zich plotseling toch nog naar me toe, met zowaar een hele zin:

“Wil je niet steeds u tegen mij zeggen, dan voel ik me zo’n ouwe lul”.

Grotere kaart weergeven

Ding 17

Hortensia´s

Met weemoed op Streetview naar mijn eigen huis gekeken. In de voortuin staat een prachtige hortensia. Net deze week, toen ik even niet thuis was, rigoreus gesnoeid. Die bloeit dus dit jaar niet. Gelukkig hebben we de foto´s nog...
Voorheen had ik nog niet op Streetview gekeken maar ik heb inmiddels al wat tripjes gemaakt in binnen- en buitenland. En natuurlijk een 'rondje Campus'.
Google Maps gebruikte ik al wel. Gewoon als ´routeplanner` maar ook bijvoorbeeld om te kijken of een gewenste vakantiebestemming wel zo gewenst is. (Dus die camping die ingeklemd bleek te liggen tussen twee snelwegen ging niet door.) Ook kijken we altijd even naar de omgeving van de vakantiebestemming door middel van de foto's bij Google Maps.
Wat betreft het Mediacentrum zie ik zo geen mogelijkheden.
Om de tweede opdracht uit te werken, namelijk het maken van een eigen kaart, heb ik een 'literaire route' gemaakt. Mijn eigen literaire route met de auto, te vinden in blogbericht 'U'.

Het Schriftje

Op de foto hierboven zie je een andere 'verzameling'. Niet in de Vitrinekast deze keer maar in het Schriftje. Misschien kun je zoiets niet meer tonen in dit digitale tijdperk maar het schriftje dateert dan ook uit de vorige eeuw. (Zoals je ziet hangt het inmiddels helemaal uit elkaar.) In 1994 besloot ik een lijstje bij te houden van alle titels van gelezen boeken. Achterin het schrift staan veel titels nog een keer genoteerd maar dan op auteur (handig voor in de bieb en voor advies aan derden).


Het overgrote deel van het schriftje is gevuld met detectives. Een naam die veelvuldig voorkomt is die van één van mijn favoriete detectiveauteurs Ian Rankin (o.a. van de Rebus-serie, die zich afspeelt in Edinburgh).



Ik ben inmiddels enigzins "gehecht" geraakt aan één van Rankin's hoofdpersonen, John Rebus. En wel zo dat ik na het lezen soms de muziek ga beluisteren waar deze Rebus naar luistert in de boeken. Ook luister ik naar de muziek die Ian Rankin zelf beluistert. Hierover staat veel informatie op de website van de auteur. Er is zelfs een Ian Rankin's playlist en een John Rebus' playlist. Hoewel lang niet allemaal mijn smaak vind ik het leuk om met deze twee gidsen door muziekland op Youtube te dwalen. Op Youtube vind je ook veel interviews met Ian Rankin. Of zijn bedankje voor brouwerij Caledonian voor het brouwen van Rebus Ale. En dat Rankin met zijn boeken mensen inspireert blijkt ook uit het volgende Youtubefilmpje.





In de interviews met Rankin hoor je de schrijver zelf aan het woord. Ik heb een podcast opgezocht waar hij voorleest uit eigen werk.

En in de vodcast geeft de schrijver een rondleiding door 'the hidden Edinburgh'.

En nu ga ik weer lekker lezen in Valstrik van Ian Rankin. (Die schrijf ik natuurlijk weer keurig bij in het schriftje.) En daarna even luisteren naar 'Dweller on the Threshold' van Van Morrison (Beautiful Vision, 1982); Valstrik pag. 122-123 inspecteur Rebus zit in de bibliotheek: "Rebus begon 'Dweller on the Threshold' te neuriën, maar stopte toen hij zich herinnerde waar hij zat."

Ding 15 en 16

Kijk en luister

Van de kijk- en luisteropties van Ding 15 en 16 maak ik alleen gebruik van Youtube. Podcast en vodcast had ik tot nu toe nooit gebruikt. In de weer met de ontdekoefeningen raakte ik ook enigzins in de clinch met de termen. Bij het bekijken van een vodcast had ik soms het idee dat ik naar een streaming video keek. Is een hoorcollege een podcast? Is elke "uitzending gemist" een vodcast? En dan is het maar goed dat je een coach hebt...

Inmiddels weet ik dat het vnl. gaat om radiouitzendingen en video's die je binnenhaalt via RSS maar dat een hoorcollege ook een podcast kan zijn.

Wat het Mediacentrum betreft zou ik me kunnen voorstellen dat we hoorcolleges aanbieden als podcast en als je het filmt als vodcast (of gooien auteursrechten hier roet in het eten?) Ook zouden we podcasts van anderen kunnen aanbieden. Net als bronnen voor de schools?

Instructies via Youtube, dat weet ik niet, het kan toch ook op de site geplaatst worden zodat alleen studenten en medewerkers het kunnen zien. Als het wel op Youtube staat moet het wel professioneel zijn, iedereen ziet het.


Bij Bibliotheek Waterweg vond ik het hele aanbod, van web 2.0 opties, waaronder podcast, er professioneel uitzien. Misschien ook iets voor ons?

Ik heb de podcasts van iTunes bekeken en wat andere podcastdirectories. Wat is er veel. Ter oefening een abonnement genomen op wat podcasts. Eén die ik nog op mijn Ipod wil zetten is Wintertijd. Andere podcasts en vodcasts die ik heb beluisterd en bekeken heb ik uitgewerkt in een volgend stuk op dit blog. De uitwerking behelst ook meteen Youtube. Youtube bekijk ik regelmatig. En dan met name muziekfilmpjes.(En natuurlijk de filmpjes van het Mediacentrum.) Ik zwerf soms uren door muziekfilmpjesland, van liedje naar liedje, van zanger naar zangeres naar groep. En soms is mijn gids in dit land een boek en/of auteur. In het volgende stuk heb ik podcast, vodcast en youtube uitgewerkt aan de hand van een auteur (toch een beetje bibliotheekachtig). Het nuttige met het aangename verenigd...

Ding 14

Instant Messaging


Ik maak al enige tijd gebruik van MSN en sinds kort ook van Google Talk. Ik geef de voorkeur aan MSN. Handig, overzichtelijk, prettige lay-out. Ik gebruik het bijna dagelijks. Erg handig om even kort iets te overleggen met collega's.

Wat betreft chatten met gebruikers: het lijkt me voor de gebruiker wel handig. Ik kan me voorstellen dat het makkelijk is om meteen een vraag te kunnen stellen aan het Mediacentrum, en daarvoor niet de telefoon te pakken of er speciaal voor te komen.

Voor ons lijkt het nou echt een taak die je heel goed moet uitvoeren of helemaal niet. Een vraag moet onmiddelijk beantwoord worden en kunnen we dat wel? Er moet altijd iemand voor ingeroosterd worden. Bovendien moeten er goede afspraken gemaakt worden over de antwoorden. Vooral vragen die ook aan de balies worden gesteld. "Van het kastje naar de muur" moet voorkomen worden. Iemand meldt bijvoorbeeld vanaf de bovenverdieping dat de printer het niet doet. Je kunt dan antwoorden dat ze dat beneden aan de balie moeten melden. De medewerker beneden neemt dan maatregelen. Of gaat degene achter de chat dat doen? Wie gaat het bij CDM melden? Hoe gaan we om met vragen die wat meer zoekwerk vergen. Mail je de vrager terug? Heb je dan nog wel enig zicht op de vragen die gesteld worden en de antwoorden daarop?

Ding 13

Zo hé, handig!

Bovenstaande uitspraak is van mijn zoon. Ik zit naast hem ding 13 te bestuderen en hij moet met andere brugklassers een werkstuk maken. Het verzenden van de tekst naar de brugger die er de plaatjes bij moet zetten gaat niet zonder hindernissen, en opeens is hij de tekst ook nog even helemaal kwijt. Ik geef (niet gehinderd door enige praktische ervaring op het gebied van werken met een online officepakket) daarom de zojuist opgedane theoretische kennis van Google Docs meteen maar even aan hem door. Het lijkt hem, en ook mij, inderdaad handig.
Maar is het dat ook?
Momenteel doe ik praktische ervaring op met een document dat ik deel met Marjolein, Hélène en Sonia.

Ding 12

Twitter

Warempel ik twitter!
Of nou ja, ik heb een account aangemaakt en volg nu enkele mensen. Het is nog even wennen.

Ik vond het altijd moeilijk om iets te vinden van twitter (opgesomde voor- en nadelen die ik in allerlei artikelen las leken me plausibel maar nog wist ik nooit goed wat ik er zelf dan van vond) . Maar ik hoef er eigenlijk ook niets van te vinden. Het is gewoon een bestaand iets en je kunt er aan meedoen of niet. Werkgerelateerd lijkt het me iets waar je zeker iets mee kunt. Ik ben nog geen ervaren volger maar daar ga ik de komende weken wat aan doen. Wat zijn eigenlijk de ervaringen met de twitter van het MC? Ik zag dat we 93 volgers hebben.

Zelf iets twitteren??? Mwah, ook nog even over nadenken... Ga het in elk geval wel proberen. Zoals ik al eerder schreef op het blog: ik wil van "dat is niets voor mij" naar "misschien is dat wel iets voor mij" en dan moet je alles wel even uitproberen. Dingen als digitaal exhibitionisme, zit niemand op te wachten e.d. ga ik even niet aan denken.

Ik weet dat het belachelijk klinkt maar ik vond het een beetje mijlpaalachtig om een twitteraccount aan te maken. Toch niet meer zo'n digibeet?
Vorig jaar op vakantie met vrienden (gemiddelde leeftijd ongeveer 48) hebben we ontzettend gelachen om een vriend die op hyves zat. Hij was de enige van het hele stel (ongeveer 14 volw.) en had op dat moment 1 vriend (z'n zoontje van 8). Dat vonden wij zielig dus spoorden we al onze kinderen (wél op hyves) aan om zijn vriend te worden. Zelf gingen we niet op hyves, dat dan weer niet. Dat is de gemiddelde web 2.0-stand van zaken in mijn vriendenkring. Volgende week gaan we samen uit eten. Ik ga goede sier maken met deze cursus. Gooi gewoon alle web 2.0 termen over tafel en zeg en passant ook nog even dat ik twitter. Misschien doe ik in 140 tekens wel verslag van de avond. (Waar dus niemand op zit te wachten. Oh nee, daar ging ik niet aan denken.)

Ding 11

Ontdek Wiki's

Hoewel ik bijna elke dienst gebruik maak van een wiki viel er voor mij toch nog heel wat te ontdekken.
Ik kijk vrij vaak in ons Afsprakenboek. Soms om iets op te zoeken, maar ook geregeld om te kijken wat de laatste wijzigingen zijn en zo weer helemaal bij te zijn. Deze wiki vind ik echt heel erg handig in het gebruik. Privé gebruik ik Wikipedia geregeld. Even snel iets opzoeken. Maar daar blijft het bij, dus kennismaken met wat andere wiki's was beslist nuttig.

De wiki van SJCPL vond ik leuk en informatief. Na Gardening en Antiques & Collectables kwam ik bij Cooking waar je gewoon het recept van de maand (Easy Vegan Chocolate Cake) even meepikt en ook weet ik nu wat je moet doen als je bezoek al bijna voor de deur staat en je als gastvrouw nog steeds niet weet wat je voor hen gaat koken. Kortom, al vond ik de wiki in eerste instantie er niet zo inspirerend uitzien, ik kwam telkens weer wat anders leuks tegen.

Zo verging het me ook bij de publiekswiki van de Openbare Bibliotheek Deventer. Voor ik het wist zal ik alle gedichten te lezen over de Lebuïnustoren. Dus de combinatie van verschillende soorten informatie en de actualiteit van de wiki's vind ik goed werken. Of zoiets ook geschikt is voor het Mediacentrum vind ik moeilijk in te schatten. Overlapt het de website, schampt het de website maar levert het toch iets extra's of kan het er heel goed naast? Ik weet het niet. (Die dossiers die ze maken per onderwerp zou misschien wel iets voor ons kunnen zijn, als je dat in een wiki doet zouden ook studenten en docenten een bijdrage kunnen leveren??)

Bij Library Success heb ik enkele onderwerpen bekeken. Soms werden er ook vragen gesteld over problemen (bijv. over het dumpen van kinderen in de OB door hun ouders, de bibliotheek als oppas dus) die men ondervond. Een soort Lieve Lita of Mona dus. Dat vond ik wel een handige toepassing. Zo kun je elkaar dan makkelijk (internationaal) voorthelpen. (Niemand had nog een goed antwoord overigens.)

Met de wiki van NLBiblioblogs kon ik eerst niet zo uit de voeten maar toen ik gerichter ging zoeken zag ik er wel wat in. Hierbij was ik wel weer onder de indruk van de grote hoeveelheid informatie die er is.


Om ook zoals Rob het noemt de "achterkant" te leren kennen heb ik een bijdrage in de 23dingenwiki gezet.
Ik heb een stukje geschreven over mijn favoriete bordspel Kolonisten van Catan. Het is te vinden onder Overige favorieten.


(Ik had op de wiki op Kolonisten gezocht maar er kwam geen hit, later vond ik nog wel via "bordspel" een andere deelnemer die ook Catan tot één van haar favorieten rekent. Volgens goed wikigebruik moet ik me volgens mij bij haar aansluiten maar ik heb mijn bijdrage toch maar zelfstandig laten staan. Het gaat om het oefenen.)

Ding 10

Ik heb een eigen account aangemaakt op Del.icio.us. En daar al mijn favorieten (t.b.v. het Mediacentrum) in opgenomen. Daarna collega's toegevoegd. Dat laatste levert voor mij niet zo veel op. Dat komt omdat ik de opgenomen favorieten vooral praktisch gebruik en niet zozeer in het kader van het opdoen van kennis en/of het verkennen van het werkveld. Dit betekent dat volgens mij anderen ook niets aan mijn lijstje hebben. In het kader van kennisdeling kan ik mij voorstellen dat een netwerk wel zinvol is.
Praktisch gezien is het voor mijzelf handig dat ik al mijn favorieten mee kan nemen "naar de balie" en er daar mee kan werken. Ook is de lijst in Del.icio.us wat langer geworden. Op mijn eigen computer vind ik het niet handig om bijv. alle uitgeverijen te zien in de favorietenlijst. Die gebruik ik nl. niet dagelijks. In Del.icio.us is dat geen probleem.
Wat betreft gebruik als web 2.0-tool in het Mediacentrum kan ik niet zo veel bedenken. Misschien kunnen studenten en docenten een abonnement nemen op de rss-feed van onze website-pagina? Zo zien zij dan de links die we toevoegen aan de site. Ik weet niet of dit technisch kan maar misschien zou dat dan per school kunnen?

Ding 9

Kijk je met een andere blik rond op het web?

Deze vraag wordt gesteld in Ding 9. En het antwoord is wat mij betreft bevestigend. Niet alles lukt, ik ben niet zo snel (één uur per week thuis blijkt in de praktijk uren) en mijn kennis blijft misschien soms wat oppervlakkig (sommige technische teksten op blogs van collega's gaan me echt boven de pet) maar mijn blik is zeer zeker verruimd!

Wat betreft toepassingen in het Mediacentrum: ik heb moeite om hier wat over te zeggen. We hebben hier specialisten voor binnen het MC met veel meer kennis van zaken. Misschien sla ik de plank door gebrek aan kennis wel mis of doen we alles al, maar je daarachter verschuilen levert niets op, dus heb ik toch iets geformuleerd.

Weblog: De catalogusafdeling heeft een weblog. Ingehaald door de waan van de dag is deze niet meer serieus in gebruik. Nu ik er wat meer vertrouwd mee ben zie ik wel mogelijkheden om er toch wat mee te doen. Hetzelfde geldt voor een weblog voor het hele Mediacentrum. Blijven wel aandachtspunten zoals die waan van de dag, werken we het wel bij, volgt iedereen het nog een beetje (de hoeveelheden informatie hebben me bijv. bij Ding rss wel geïmponeerd) en vooral wat doen we met alles wat er op gezet is. We kunnen onderwerpen aansnijden op een weblog en iedereen kan er dan op reageren. Maar er moet toch ook iemand verantwoordelijk zijn dat het in daden wordt omgezet? En wat is de status van een weblog? Vrijblijvend of je "enige mogelijkheid" om ergens op te reageren?
Wat betreft een externe weblog, dat vind ik wat moeilijker. Is het handig om naast een website ook een weblog te hebben? We maken toch ook gebruik van hyves en twitter? Hoeveel web 2.0 van ons kan (of wil) de klant aan? Of moet je je dat in dit digitale tijdperk helemaal niet afvragen en de klant laten kiezen welke opties hij wil volgen?

(Deze laatste zin snijdt voor mij ook meteen een ander probleem aan. Ik las ergens een stukje over dat wij doordat de klant ons volgt daarmee ook de klant kunnen volgen. Maar daarmee heb je steeds de mensen in beeld die ons al kennen, volgen en gebruik maken van het Mediacentrum. De klant is koning en als je ze door de web 2.o mogelijkheden beter kunt leren kennen en beter op hun wensen in kunt spelen dan is dat natuurlijk pure winst maar het lijkt me van groot belang ook de niet-volgers niet uit het oog te verliezen.)

Rss: Vakgerelateerde informatie bijhouden gaat met rss stukken makkelijker dan zelf zoeken. Dus daar kunnen we ons voordeel mee doen. Van collega's hoorde en las ik dat ze het al gebruiken in hun werk voor opleidingen en docenten. Wat betreft de catalogus zijn er veel mogelijkheden bijv. nieuwe aanwinsten, onderwerpsgerichte rss e.d. Maar hierbij zullen technische (vubis) en budgettaire grenzen zeker een rol spelen.

Foto's: De huidige (en toekomstige) generatie studenten is visueel ingesteld. Ik vind dat het Mediacentrum goed gebruik maakt van foto's, gezien de posters die ik in het MC zie hangen over allerlei onderwerpen die we onder de aandacht willen brengen. Misschien kan dat nog uitgebreid worden, bij zoiets als de mogelijkheid om een e-book in het Mediacentrum te lezen. Er zou dan zodra je de website opent een foto van de e-reader te voorschijn kunnen komen. Dat spreekt waarschijnlijk meer aan dan alleen tekst.

(De catalogusafdeling maakt gebruik van Photobucket om de covers in de catalogus te zetten.) Misschien kun je als je voor een bepaalde presentatie foto's maakt die kunnen verzamelen in bijv. Flickr zodat een collega hier ook z'n/haar voordeel mee kan doen. Meer mogelijkheden kan ik zo zelf niet bedenken. Ook niet voor delen van deze foto's met derden.

De Vitrinekast

"Wil de laatste wachter het licht aan laten"

Dit is de mooie kop boven een krantenartikel uit 2009. Het gaat over het vervangen van de vuurtorenwachters door computers op de Nederlandse vuurtorens. Het artikel is onderdeel van de "vuurtorenverzameling". Deze verzameling bestaat uit allerlei voorwerpen m.b.t. vuurtorens. De laatste tijd ligt de nadruk op ansichtkaarten van vuurtorens, en dan hoofdzakelijk oude kaarten met foto's van vuurtorens die niet meer bestaan of vuurtorens die er nu heel anders uitzien dan vroeger (de nu rood-witte vuurtoren van Haamstede was vroeger helemaal wit). De oudste kaart dateert van 1895 (postzegel 1 cent).

En natuurlijk worden er zoveel mogelijk vuurtorens bezocht (in Bretagne eens uren tevergeefs staan wachten tot de mist optrok en de vuurtoren de I'Ile Vierge zichtbaar zou worden) en vuurtorens gefotografeerd.

Onderstaande foto is een fragment uit een kunstwerk van Hugo Kaagman. Hij maakte in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen de zgn. Delftse Kamer.

De tekst zijn een paar regels uit het lied: In het licht van den Vuurtoren, aangeboden door een werklooze zeeman.

Coaches, deze foto met dichtregels is voor jullie! Bedankt voor jullie licht! Dankzij jullie varen de web 2.0-bootjes nog mooi op Coers.

Ding 8

Ik heb alle image generators (weer een nieuwe woord toegevoegd aan mijn digiwoordenkennis) bekeken. Met de één wat meer geoefend dan met de ander. Hier valt heus nog wat te ontdekken maar het principe is duidelijk: (bijna) alles kan.
Voor het resultaat gebruik gemaakt van de Nederlandse generator Fotoaanpassen.nl. Makkelijk in gebruik en zonder inlog of aanmelden. Alle effecten en special effects op de foto losgelaten. Het orgineel bleek gewoon het mooist dus alleen het formaat aangepast en tekst toegevoegd.
Het resultaat van Ding 8 staat in de volgende Vitrinekast.
Dit is waarschijnlijk de laatsteVitrinekast
Ik had bij de start van de cursus weinig houvast wat betreft de inhoud van mijn blog. Onder andere doordat het in mijn dagelijkse werk (nog?) niet zo vaak aan de orde komt. Om toch houvast te hebben heb ik gekozen voor een niet-werk-gerelateerd onderwerp.
Na het doornemen van Ding 9 en gesprekken met collega's heb ik het idee dat het wellicht toch een andere kant op moet en heb ik het voornemen om bij de komende Dingen onderwerpen te kiezen m.b.t het Mediacentrum. Welke onderwerpen dat zie ik nog niet helemaal voor me. In mijn dagelijks werk liggen de onderwerpen niet direct voor het oprapen, misschien moet je dan denken aan iets algemeners? Coach, coaches, Rob, collega's, is dit een betere invalshoek?

De Vitrinekast

In De Vitrinekast staat ook een verzameling miniatuur-auto's (en een paar treintjes). Het is ooit begonnen met twee autootjes van de rommelmarkt. Zoals je op bovenstaande foto ziet bestaat een deel van de verzameling uit de zgn. Snoek, de Citroën DS. De meeste zijn Dinky Toys en Tomte.

Tomte, een Noorse fabrikant, fabriceerde vanaf eind jaren vijftig miniatuur-auto's van vinyl. Misschien ken je ze nog wel. De chauffeur is vaak in het vinyl meegegoten. De Tomte-verzameling in De Vitrinekast bestaat naast de Snoekjes uit locomotieven en trekkers.

Op deze foto zie je een deel van de verzameling Dinky Toys. Het gaat hier om auto's die nu nog in Nederland rijden of ooit hebben gereden.

Ding 6 en 7

Na me door de achtergrondinformatie te hebben gelezen een account aangemaakt bij Yahoo en Flickr. Daarna de foto's van De Vitrinekast geupload vanaf een usb-stick. Tijd voor vrienden, en warempel ik heb er een paar gevonden.

Of het lukt foto's op mijn blog te zetten moet blijken uit het volgende "verzamelingenbericht".
Van Ding 7 verschillende mogelijkheden bekeken. Erg leuk om te zien wat er allemaal kan

Oké, de plek van het uitroepteken is wat gek maar hij staat er wel en dat is al heel wat. Met Google Maps een tochtje gemaakt door de omgeving zonder gladde wegen, sneeuw en kou. Met Findr allerlei foto's opgezocht en.... het is eigenlijk echt een beetje verslavend. (Ik kon het artikel "Prikkelmachine Flickr is zeer verslavend" niet lezen, hoe werkt dat met All sizes?) En wat een leuke dingen kun je doen met FD's Flickr Toys.

Ding 5

Door wat lieve collega's weer wat RSS-wijzer geworden. Het is blijkbaar gewoon zo dat niet alle RSS-feeds werken. (Die wetenschap scheelt mij enorm veel pruts-tijd.) De RSS-feed voor nieuwe detectives van bibliotheek Oost-Achterhoek meerdere malen geprobeerd maar het lukte niet. Op dezelfde manier de RSS-feed voor detectives toegevoegd van Bibliotheek Zwolle en dat ging wel goed. Zoeken met de zoekmachine van Bloglines ging goed maar Google Blogsearch vind ik makkelijker.

De Vitrinekast

Glas

Een andere verzameling in onze vitrinekast zijn de glazen flesjes. Dit is een "gevonden-voorwerpen-verzameling". Het overgrote deel van deze verzameling is gevonden tijdens wandelingen door en langs bossen, velden, wegen en sloten.

Ik vind glazen voorwerpen prachtig. Mooie drinkglazen, vazen of schalen. Hieronder een filmpje over hoe een gekleurde glazen schaal wordt gemaakt.

Ding 4 (en een beetje 5)

Ik kan nog niet volledig verslag doen van mijn ervaringen betreffende ding 4. Ik heb wat feeds toegevoegd bij Google Reader maar ze lukten niet allemaal. De VOB en Headlines van de NOS lukten niet. Ik krijg dan titel onbekend. Nog een beetje geprutst met / en # in het adres maar dat hielp niet. Iemand nog tips?
Zojuist wel via Google Reader alle nieuwe advertenties van Verzamelen Retro op Marktplaats bekeken (die Seventies toch).
Ik zag ook het Nieuws van de bibliotheek Oost- Achterhoek (ding 5). Dat was niet de bedoeling. Ik wilde de feed met betrekking tot detectives. Dat moet dus nog een keer.
Met ding 5 moet ik nog een keer aan de slag, heb het nog niet helemaal in de vingers.

Start (ding 1 t/m3)

Vliegende vaart
Net een mailtje van Raymond ontvangen waarin hij schrijft dat we met "vliegende vaart" van start zijn gegaan met 23dingen. Ik had inderdaad het idee van een vliegende vaart maar dan zonder mij. Ik had het idee er een beetje achteraan te hobbelen. Ik vergelijk het maar even met zwemles. Er zijn twee soorten les. Bij de eerste begin je gewoon in het pierenbad en start je met de basis. Bij de tweede ga je meteen in de diepe en leer je van daar uit zwemmen. Laten we zeggen dat ik hard moest watertrappelen om na de eerste sprong in het diepe weer boven te komen. Niet eens zozeer doordat ik het eigenlijk niet snap maar omdat ik absoluut niet kon ontdenken, zoals Rob het noemde. (Terzijde, ik heb zelfs een hekel aan woorden met "ont": ontspan, ontdenken, ontvrienden...)
Ik ben dus maar weer overnieuw begonnen met mijn vitrinekast om een beetje te oefenen. Heb er nog niet veel slag van maar heb wel het idee dat ik zwem. Ik doe erg mijn best om toch maar te ontdenken en gewoon te doen. Mijn doel van deze cursus, voor zover ik het nu kan overzien, is om meer kennis te krijgen over de web 2.0 mogelijkheden. Hoe ze in te passen m.b.t. het werk is iets wat ik gaandeweg nog moet ontdekken.
Het is nog wel moeilijk om tijdens de opdrachten de grenzen te overzien. Zo kon ik de derde foto bij de vitrinekast niet op z'n plek krijgen. Na 6 of 7 keer proberen denk ik dan: probeer ik het nog een 8e keer of ligt het misschien niet aan mij. Zo ook met de RSS-feeds. Drie lukten wel en twee niet. En maar prutsen met die twee. Wanneer stop je?
Wat ik ook nog moet leren is omgaan met de grote hoeveelheid informatie. Al die blogs die je kunt volgen.
Ik wil ook zelf een omslag maken: niet denken "dit is vast niet iets voor mij" maar wel: "misschien is dit ook wel iets voor mij"!

De Vitrinekast

Opnieuw!

Ik ga nog even oefenen met het maken van een bericht. Het onderwerp is wellicht wat vreemd maar het gaat me even om het oefenen met de links en de plaatjes.

DE VITRINEKAST

Onder de titel : "De Vitrinekast" vertel ik iets over enkele mini-verzamelingen in mijn huis. Allemaal door toeval ontstaan, zeker niet met de intentie "iets" te gaan verzamelen. Maar ach, als je er dan één hebt is de tweede ook zo leuk en een derde nog leuker...

Ik was een keer op zoek naar een witte vaas. Ik vond niets echt mooi en alles belachelijk duur. Toen zag ik bij de kringloopwinkel een grappige, ietwat kitscherige vaas, voor 1 euro. Het bleek een vaas te zijn van de firma Scheurich uit Duitsland. Iedereen heeft hier wel eens een vaas van gezien. Misschien heb je er zelfs wel je hele jeugd tegenaan gekeken. Na die eerste witte vaas kon ik het niet laten om ook de andere kleuren te kopen.

Ik doe het alleen als de prijs leuk is. Er worden wel vazen aangeboden via Marktplaats bijvoorbeeld waarvoor een fikse prijs wordt gevraagd. Mijn "verzamelingen" zijn meer voor de grap.

Even wennen?!

Het is nog even wennen. Woensdagochtend meteen aan de slag gegaan met mijn blog. Na een uurtje prutsen met niks maar gestopt. Ik wilde mijn eerste bericht wat aanpassen. De foto op een wat betere plek plaatsen en een onderschrift bij de foto zetten. Allemaal niet gelukt. Donderdagochtend nog maar eens...ik ben er (nog?) niet zo handig in.
Zojuist een foto van mezelf in het profiel geplakt maar die is niet te zien op de blog van anderen die ik volg. Duurt dat even of kun je dat later niet meer aanpassen??

Een goed begin?

Oef, gaat dat wel goed komen. Heb ik nog wel tijd voor een winterwandeling door het mooie Salland? Heb ik nog wel tijd om te lezen? Om te luisteren naar muziek? Of ben ik binnenkort voor iedereen bereikbaar en moet ik, al dan niet beleefd, reageren op alles wat mij wordt toegezonden in welke vorm dan ook? En wat heb ik te melden aan anderen? Ik verheug me er wel echt op iets te leren wat de kinderen nog niet weten. Maar misschien is dat niet meer mogelijk...
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik min of meer wordt "gedwongen" om dit te doen. Er valt nog veel te leren.