(Paul Simon in 'She moves on', op: The Rythm of the Saints, 1990)
'k Heb nog een schriftje...
Niet gevuld met boeken maar met muzieknummers. In de maanden voordat mij een Ipod plechtig als cadeau zou worden overhandigd, begon ik alvast met het verzamelen van muziek. In een schriftje en op losse kladjes. De nummers op al die lijstjes vertellen eigenlijk delen van mijn leven. Er staan niet alleen nummers op die ik om de muziek waardeer maar ook nummers waar herinneringen aan zitten, waar ik naar luister(de) bij donkere wolken en waar ik gewoon vrolijk van wordt.
In mijn jonge(re) jaren zag ik tijdens het uitgaan veel muziekbands in alle kwaliteitsklasses. Vaak kwamen we meer voor de gezelligheid dan voor de muziek maar geregeld gingen we ook speciaal voor de band. Af en toe gingen we naar een groter concert. En hoewel al die concerten niet met elkaar te vergelijken zijn is er één waaraan ik met plezier en weemoed terugdenk.
In 1989 ging ik met vrienden naar een concert van Paul Simon en Ladysmith Black Mambazo. Met in het voorprogramma(!!) Van Morrison. Het was een openluchtconcert in het Goffertpark in Nijmegen op een zonovergoten dag. De leeftijd van de concertgangers varieerde zo ongeveer van 10 tot 80. Voor het concert begon stonden, zaten of lagen overal groepjes mensen lekker in de zon alsof het een grote picknick betrof. Naast de gebruikelijke concertdrankjes kon je ook halve liters melk en karnemelk kopen. Het leek alsof iedereen z'n zorgen bij de ingang had achtergelaten.
We stonden vrij ver van het podium maar dat stipje in de verte ziet er heel anders uit als je weet dat het Paul Simon is. Van Ladysmith Black Mambazo zagen we eigenlijk alleen hun witte laarsjes dansen op het podium. Het deed er allemaal niet toe.
Prachtige muziek, zon, geweldige sfeer, vrienden om je heen, armen van je vriend om je heen...gewoon geluk!
(Hmm, toch maar weer eens aanmelden op last.fm voor de concertagenda.)
Ladysmith Black Mambazo, wat een lekkere muziek is dat. Ik heb in mijn Grooveshark bieb het liedje Rain, beautiful rain. Supermooi. Ik had ze heel graag live gezien en jou in de armen van je vriend... ;)
BeantwoordenVerwijderenWat een lekkere muziek heb je in je Grooveshark. Nu hoopte ik door te klikken op Ladysmith Black Mambozo weer even te horen wat voor muziek dat ook al weer was. Helaas zat deze er niet achter maar was toch wel even nieuwsgierig. Ja ik weet het weer! Heerlijk! Zowel de muziek als de tijd komt weer boven met je post.
BeantwoordenVerwijderenHelemaal niet aan gedacht om de muziek erbij te plaatsen, dus bij deze. (Ik wilde het in de reactie plakken maar dat lukte niet dus toen maar op het blog zelf geplaatst.)Dit zag ik dus in '89 maar dan onder de Nederlandse zon. Mijn man zei bij het lezen van het stuk dat de mannen van LBM witte schoenen droegen in plaats van laarzen, en ik zie het, hij heeft gelijk. Filmpje nu zelf paar keer bekeken, verveelt nooit.
BeantwoordenVerwijderenP.S. de hele cd 'Graceland' van Paul Simon en LBM is prachtig.
BeantwoordenVerwijderenP.S., p.s. Het lied Nkosi Sikeleli Africa, gezongen door LBM, Paul Simon en Miriam Makeba, dat wordt genoemd aan het eind van het filmpje is ook te vinden op YouTube. De eerste keer dat ik het lied hoorde in de film 'Cry Freedom' vond ik het heel indrukwekkend.
BeantwoordenVerwijderenDat brengt me dan weer op het nummer Biko van Peter Gabriël (ook gezien tijdens een lifeconcert). En zo val je van het ene muzieknummer in het andere...
sorry typefout: liveconcert!!!
BeantwoordenVerwijderen